Προστατεύομενοι Αρχαιολογικοί Χώροι και Διατηρητέα Κτίρια στο Δήμο Μαντουδίου, Λίμνης και Άγιας Άννας

Η αξία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς δεν περιορίζεται μόνο στο ότι λειτουργεί σαν πόλος έλξης για τους τουρίστες και στο  ότι ομορφαίνει το δήμο μας. Η πολιτιστική κληρονομιά  είναι μια απτή μαρτυρία των ριζών μας,  της κοινής ιστορικής πορείας μας, χωρίς την οποία το παρόν μας θα ήταν φτωχό και το μέλλον μας στείρο.  Η πολιτιστική κληρονομία  είναι θεμελιώδες στοιχείο της ταυτότητας του δήμου μας με σημαντικά οφέλη για την κοινωνία, το περιβάλλον και την οικονομία. Συμβάλλει ουσιαστικά στην ποιότητα ζωής και στο χαρακτήρα και την αισθητική του περιβάλλοντος που ζούμε. Η προστασία, διατήρηση και ενίσχυση της πολιτιστικής κληρονομιάς μας είναι κάτι παραπάνω από ηθική υποχρέωση και θα πρέπει να εμπνέει και να ενσωματώνεται  στις στρατηγικές προτεραιότητες βιώσιμης  ανάπτυξης.

Η προστασία του πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του Κράτους. Για τη διαφύλαξή  του το Κράτος έχει υποχρέωση να παίρνει ιδιαίτερα προληπτικά ή κατασταλτικά μέτρα. Τα μνημεία, οι παραδοσιακές περιοχές και τα παραδοσιακά στοιχεία προστατεύονται από το Κράτος(αρθρο 24 του Συντάγματος). Σε τοπικο επίπεδο ο δήμος έχει ευθύνη για την προστασία μνημείων και αρχαιολογικών και ιστορικών χώρων στην περιοχή του (άρθρο 75 παρ. στ του N. 3463/2006).

Για την καλύτερη προστασία της  πολιτιστικής κληρονομιάς και για να υποβοηθήσει το έργο του δήμου ο Kireas.org  κατέγραψε τους  επίσημα αναγνωρισμένους από το Υπουργείο Πολιτισμού αρχαιολογικούς χώρους της περιοχής καθώς και τα ανακηρυγμένα σαν προστατευόμενα μνημεία του δήμου. Τα τοπογραφικά  όρια των αρχαιολογικών χώρων μεταφερθήκαν από τα σχετικά ΦΕΚ σε χάρτη του  χάρτη του google. Στο δήμο Μαντουδίου, Λίμνης και Άγιας Άννας επίσημα υπάρχουν 6 οριοθετημένοι αρχαιολογικοί χώροι,  6  αρχαία μνημεία, 25 διατηρητέα κτήρια  νεώτερης περιόδου και 3 διατηρητέες βιομηχανικές εγκαταστάσεις (ένα  επεξεργασίας ρητίνης και δυο εξόρυξης λευκόλιθου).  

Η  καταγραφή και γεωγραφική αποτύπωση των αρχαιολογικών  χώρων και μνημείων κατάδειξε σοβαρές παραλήψεις. Χώροι και μνημεία  όπως το Μαντείο του Σεληναίου Απόλλωνος στον Άγιο Ταξιάρχη ,  τα βυζαντινά ερείπια του λόφου Αγιανάκου  και η θέση βόρεια του Παλαιοχωρίου στις Ροβιές, το κάστρο της Κλεισούρας νότια του Προκοπίου, η θέση Ντούρλα  στην Αγία Άννα, η θέση Λουτρό στον Κοτσικιά,  ο πύργος Μπέζα στην Δαφνούσα, η μονή οσίου Δαβιδ , ο σταυρεπίγαστος ναός της Τσούκας , το αρχοντικό Τοπάζη στις Κεχριές  κ.α.  δεν συμπεριλαμβάνονται στις λίστες προστατευόμενων του υπουργείου πολιτισμού.

Στο τέλος της σελίδας παρατίθεται η σχετική  νομοθεσία για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς μας  από τις  διάφορες απειλές.

Χάρτης αρχαιολογικών χώρων και  διατηρητέων μνημείων (κάνε κλικ σε κάθε στοιχείο να δεις τι είναι Κόκκινο=αρχαιολογικοί χώροι, κιτρινο=δαιτηρητέα)


View Αρχαιολογικοί χώροι και διατηρητέα in a larger map

 


 

Αρχαιολογικοί χώροι

 

Αρχαιολογικός χώρος αρχαίας Κηρίνθου

Ο χώρος συμπεριλαμβάνει την ακρόπολη της αρχαίας Kηρίνθου,  εγκατάσταση των μεσοελλαδικών χρόνων, κεραμεική προϊστορικών χρόνων, διάσπαρτο οικοδομικό υλικό, ορατά οικοδομικά λείψανα, κιβωτιόσχημοι και κεραμοσκεπείς τάφοι κ.ά.

Σχετικές αποφάσεις:  ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Α1/Φ43/1926/92/7-11-2000 - ΦΕΚ 1410/Β/17-11-2000

  Ο χώρος περικλείεται μέσα στις κόκκινες γραμμές στο παρακάτω χάρτη

 

 


 

Nησίδα Aγίου Bασιλείου

Σώζονται τείχη οχυρού της κλασικής εποχής. Ενδιάμεσα υπάρχουν ερείπια τοίχων και πολλά όστρακα του Ε' και του Δ' αιώνα π.Χ.. Η περιοχή κατά την αρχαιότητα, κλασικούς ή ελληνιστικούς χρόνους, φέρεται να ήταν σπουδαίο μεταλλευτικό κέντρο, καθώς φαίνεται, από τις σκουριές που βρέθηκαν. Επίσης βρέθηκαν και απολεπίσματα πυριτόλιθου, που ανάγονται στη Μ. Παλαιολιθική εποχή, τεκμήριο ότι υπήρχε εκεί ζωή από τους αρχαιότατους χρόνους.

Σχετικές αποφάσεις:  ΥΑ ΥΠΠΕ/Α/Φ31/9698/681 π.ε./5-5-1976 - ΦΕΚ 661/Β/17-5-1976

Δες χάρτη


 

Λόφος Καστρί στο Προκόπι

Λείψανα Μεσαιωνικού πύργου θαμένα στην πυκνή βλάστηση

Σχετικές αποφάσεις: ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Α1/Φ43/28633/1735/14-11-1997 - ΦΕΚ 1196/Β/31-12-1997

Δες χάρτη. Ο χώρος περικλείεται μέσα στις κόκκινες γραμμές


 

 

Λόφος Καστρί ή Λούτσας Κηρίνθου

 Eκτεταμένη εγκατάσταση των ελληνιστικών χρόνων ιδιαιτέρου αρχαιολογικού ενδιαφεροντος.

Σχετικές αποφάσεις: ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Α1/Φ43/46836/2751/29-9-1998 - ΦΕΚ 1182/Β/16-11-1998 

Δες χάρτη. Ο χώρος περικλείεται μέσα στις κόκκινες γραμμές


 

Αρχαιολογικός χώρος στο ύψωμα "Έλληνας" (τείχος)

Κατεστραμένο Φρουριο. Αμυντικά Συγκροτήματα, Αρχαιολογικές Θέσεις, Οικιστικά Σύνολα Χρονική Περίοδος Αρχαιότητα 

Σχετικές αποφάσεις: ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Α1/Φ43/56462/3184/6-5-1997, ΦΕΚ 474/Β/9-6-1997

Δες χάρτη. Ο χώρος περικλείεται μέσα στις κόκκινες γραμμές


 

Αρχαιολογικός χώρος στο λόφο Προφήτη Ηλία Ροβιών (αρχαία πόλη των Οροβιών)

Αρχαιολογικές Θέσεις, Οικιστικά Σύνολα. Χρονική Περίοδος Αρχαιότητα. Η πόλη των Οροβιών κατεστράφη από φοβερούς σεισμούς και το παλιρροϊκό κύμα, κατά το έκτο έτος του Πελοποννησιακού πολέμου (426 π.Χ.), σύμφωνα με την αφήγηση του Θουκυδίδη.  Λίγοι μόνο από τους κατοίκους διασώθηκαν. Μέρος της πόλης κατεβυθίστηκε στην θάλασσα. Στο λόφο του Προφήτη Ηλία, φέρεται, να ήταν η ακρόπολη των Οροβιών, αφθονούν τα κλασικά και ρωμαϊκά όστρακα, κομμάτια από διάφορα αγγεία και λίγα λείψανα κτισμάτων. Ο οικισμός μεταφέρθηκε στη θέση Παλαιοχώρι  όπως μαρτυρούν τα αρχαιολογικά ευρήματα. Στην περιοχή των σημερινών Ροβιών ο οικισμός ανασυστήνεται κατά τη διάρκεια των βυζαντινών χρόνων και συνεχίζεται την περίοδο της Φραγκοκρατίας.

Σχετικές αποφάσεις: ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Α1/Φ43/22208/1371/30-9-1998, ΦΕΚ 1208/Β/26-11-1998

Δες χάρτη. Ο χώρος περικλείεται μέσα στις κόκκινες γραμμές


 

Διατηρητέα μνημεία

 

Αρχαία μνημεία

 

Φραγκικός πύργος στις Ροβιές

Σύμφωνα με κάποιους μελετητές το πυργοκάστελο των Ροβιών κτίστηκε από τον Γουλιέλμο Β' τον Βιλλαρδουϊνο, πρίγκιπα της Αχαϊας κατά τη διάρκεια του πολέμου εναντίον των Ενετών του νησιού ανάμεσα στο 1255 και 1258.

Σχετική απόφαση: ΥΑ 57936 π.ε./429/26-3-1954 - ΦΕΚ 79/Β/17-4-1954



Παλαιοχριστιανική βασιλική στη Λίμνη (ναός Ζωοδόχου Πηγής "Παναγίτσα")

36

Ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής στη Λίμνη. Γνωστή και ως "Παναϊτσα", είναι χτισμένο στη θέση ρωμαϊκών λουτρών και μιας παλαιοχριστιανικής βασιλικής του 6ου αιώνα, στη Λίμνη. Μέσα στο κατώτερο τμήμα του σημερινού παρεκκλησίου βρίσκεται τμήμα αψιδωτού δωματίου με ψηφιδωτό δάπεδο που χρονολογούνται στα τέλη του 5ου μ.Χ. αρχές 6ου μ.Χ. αιώνα. Το εικονογραφικό θέμα του ψηφιδωτού αναπαριστά ψάρια που κολυμπούν. Αλλα τμήματα του μωσαϊκού διακόσμου που ανασκάφηκε τον Σεπτέμβριο του 1960 έχουν αποκολληθεί και μεταφερθεί στο Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο της πόλης. Μέσα στο εκκλησάκι βρίσκονται πολλά αρχιτεκτονικά μέλη, που ανήκαν στην προγενέστερη παλαιοχριστιανική βασιλική και ήρθαν στο φως από την ανασκαφή. Πρόκειται για θωράκια, κιονόκρανα, θραύσματα κιονίσκων κ.α.. Στα ερείπια της Παλαιοχριστιανικής Βασιλικής βρέθηκε κυκλικός σκελετός δωδεκάνδηλου του Ε' και ΣΤ' αιώνα, που φέρει την επιγραφή: "Δωρητού και παντός του οίκου αυτού υπέρ ευχής Θεού". Το 1940 βρέθηκε βυζαντινό ανάγλυφο που παριστάνει τη Βάπτιση.

Σχετικές αποφάσεις: ΥΑ 153249/6217 π.ε./10-4-1958, ΦΕΚ 121/Β/29-4-1958

Δες σχέδιο ανάπλασης του χώρου  εδώ


 

Ι. Μονή Γαλατάκι στη Λίμνη

38

Στην περιοχή της μονής Γαλατάκη τοποθετούν την αρχαία πόλη των Αιγών.  Πιθανολογείται οτι  η μονή Γαλατάκη ιδρύθηκε από Βυζαντινό αυτοκράτορα στα τέλη του Ζ' ή στις αρχές του Η' αιώνα. Οι πρώτες γραπτές μαρτυρίες για την ιστορία της μονής απαντούν σε Σουλτανικό ορισμό, ο οποίος εκδίδεται στα 1503 από το Σουλτάνο Βαγιαζήτ Β'.

 Σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή το όνομα  Γαλατάκη οφείλεται από στον πρώτο μετά τον 10ο αιώνα κτήτορα, που ήταν κάποιος πλοίαρχος καταγόμενος από το Γαλατά της Κωνσταντινούπολης (είναι πολύ πιθανό να ονομαζόταν Γαλατάκης).   Κατά μία άλλη εκδοχή το όνομα προέρχεται από τα πολλά και παραγωγικότατα ποίμνια γαλακτοφόρων ζώων που υπήρχαν κάποτε στη περιοχή αυτή. Το καθολικό της μονής είναι ένας σταυροειδής, τετρακιόνιος, εγγεγραμμένος, τρίκογχος ναός με νάρθηκα στον νότιο τοίχο του οποίου έχει προσαρτηθεί παρεκκλήσιο αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Από το παρεκκλήσιο υπάρχει μυστική δίοδος, που οδηγεί σε κρυψώνα στην οροφή του ναού, που χρησίμευε ως καταφύγιο των μοναχών κατά τις μουσουλμανικές διώξεις. Το καθολικό, που είναι χτισμένο με το αθωνικό τυπικό, σύμφωνα με την επιγραφή κτίστηκε το 1576 και η αγιογράφησή του έγινε το 1586 με χρήματα του άρχοντα Φραγκουμουστάκη.   Ο νάρθηκας του ναού κοσμείται από τους κύκλους των μαρτυρίων σύμφωνα με το Μηνολόγιο, από τον κύκλο της ζωής του Αγίου Νικολάου, από τις συνθέσεις των Αίνων, της κλίμακος του Ιωάννου και του Κανόνος εις κοιμηθέντας. Στη δυτική πλευρά του συγκροτήματος  της Μονής υπάρχει χτισμένος ένας ογκώδης και οχυρός πύργος με μεγάλη ιστορία. Το αρχικό κτίσμα που είναι στραμμένο προς την θάλασσα, χρονολογείται στον 15ο αιώνα. Σύμφωνα με μια παράδοση τον πύργο έχτισε (ή επισκεύασε) ο ίδιος ο όσιος Δαυίδ ο Γέροντας για να προστατεύσει τους μοναχούς από τις πειρατικές επιδρομές. Σήμερα το μνημείο, που έχει καλυφθεί από κεραμοσκεπή φιλοξενεί το Αρχονταρίκι και τη βιβλιοθήκη του Μοναστηριού καθώς και μία μικρή έκθεση κειμηλίων της Μονής. Η Μονή Γαλατάκη ήταν ανδρική σε όλη τη διάρκεια της πολύκροτης ιστορίας της. Από το 1946 όμως και μέχρι σήμερα είναι γυναικεία.

Σχετική απόφαση: ΥΑ 153249/6217 π.ε./10-4-1958 - ΦΕΚ 121/Β/29-4-1958


 

I. Nαός της Θεοτόκου στη Λίμνη

O ναός είναι τρίκλιτη βασιλική που χτίστηκε περί το 1837-1859 στη θέση παλαιότερου ναού, ενώ το κωδωνοστάσιο χτίστηκε το 1879 από τον Tηνιακό γλύπτη Mαστρολούκα και αποτελεί χαρακτηριστικό και σπάνιο αρχιτεκτονικό δείγμα για την Eύβοια. Εξω από το ναό, στο νότιο τοίχο, υπάρχει ηλιακό ρολόι. Μέσα στο ναό φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Λιμνιάς. Η εικόνα βρέθηκε από πλοίαρχο να επιπλέει στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Λίμνης - Χαλκίδας και κατόπιν μεταφέρθηκε στη Λίμνη με μεγάλη εκδήλωση και τελετή. Ο ναός της Παναγίας της Λιμνιάς φέρεται να ήταν η έδρα της επισκοπής "Καναλίων". Ως ζώνη απόλυτης προστασίας ορίζονται οι δρόμοι που βρίσκονται νότια και ανατολικά του I. Ναού, ο ελεύθερος γύρω από το κωδωνοστάσιο χώρος στα βόρεια, καθώς και ο χώρος του προαυλίου στα δυτικά".  (Φωτογραφίες)

Σχετική Απόφαση: ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ26/27484/708/1-8-1986 - ΦΕΚ 712/Β/23-10-1986


 

Ι. Ν. Αγ. Ιωάννου Προδρόμου στο Πήλι

 49

Ο μεταβυζαντινός ναός Αγ. Ιωάννου Προδρόμου  χτίστηκε το 1350  και  αποτελεί το μοναδικό μνημείο αυτής της εποχής στην περιοχή. Ο ναός είναι μονόκλιτη θολοσκεπής βασιλική με ημικυκλική αψίδα και εσωτερικά είναι ολόκληρος διακοσμημένος με τοιχογραφίες χρονολογούμενες στο 18ο αι". Η μοναδική εικόνα που παρουσίαζε τον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο με το μαθητή του Πρόχορο εκλάπη. Το εκκλησάκι, που βρίσκεται δυο σκαλοπάτια χαμηλότερα του εδάφους, έχει τη μοναδική στο είδος της για την Εύβοια ιδιομορφία να έχει σε μικρή απόσταση από το έδαφος μια λωρίδα με παραστάσεις από την κόλαση. Είναι ακριβώς αυτή η λωρίδα που έχει επικαλυφθεί στα σημεία τουλάχιστον που παρουσιάζονται γυμνά σώματα. Υπάρχει επίσης η παράσταση απεικονίζουσα τις τιμωρίες του μυλωνά και του κρασοπώλη που έκλεβαν τους πελάτες τους. Ο μυλωνάς έχει τη μυλόπετρα κρεμασμένη στο λαιμό ενώ ο κρασοπώλης το βαρέλι.

Σχετική Απόφαση: ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ26/38590/1064/24-9-1996 - ΦΕΚ 926/Β/9-10-1996


 

Ι. Ναός Θεοτόκου στο Πήλι

Βυζαντινή/Μεταβυζαντινή

Σχετική απόφαση: ΥΑ 153249/6217 π.ε./10-4-1958, ΦΕΚ 121/Β/29-4-1958


 

Νεώτερα Μνημεία

Νερόμυλος της Καραβέλας στην Κήρινθο, Κηρέως

Ο "Νερόμυλος της Καραβέλας",  χτίστηκε το 1890 από τον Αυγερινό Αβέρωφ αποτελεί αντιπροσωπευτικό και αξιόλογο κτίριο της προβιομηχανικής αρχιτεκτονικής του περασμένου αιώνα. Επίσης ορίζεται ζώνη προστασίας, σύμφωνα με τα στοιχεία Α, Β, Γ, Δ, Ε, Α στο συνημμένο τοπογραφικό διάγραμμα, για την προβολή και ανάδειξη του μνημείου". Ν 1469/1950

Σχετική απόφαση:ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/1294/15459/1-4-1997 - ΦΕΚ 321/Β/21-4-1997

Μεγάλη Οικία Βουδούρη  στο Μαντούδι

Σχετική απόφαση: ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/4640/19231/16-3-1999 - ΦΕΚ 590/Β/7-5-1999

 

"ΚΟΝΑΚΙ" ιδ. Φράνσις Νόελ Μπαίηκερ στο Προκόπι

Σχετική απόφαση:ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/3059/48073/9-11-1990 - ΦΕΚ 792/Β/17-12-1990

 

21 διατηρητέα κτίρια στην Λίμνη

Κτίριο ιδ. Φούλης Ραμπονά Μπενετή ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/3081/49679/8-1-1987, ΦΕΚ 50/Β/5-2-1987

Κτίριο ιδ. Χριστόφορου Παπαδήμα ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/1268/25019/17-5-1994, ΦΕΚ 446/Β/14-6-1994

 Κτίριο Γυμνασίου (παλαιού Νηπιαγωγείου)  ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/1268/25019/17-5-1994, ΦΕΚ 446/Β/14-6-1994

Κτίριο ξενοδοχείου "Πλάζα" ιδ. Νικολάου Βλαχούτσικου ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/1268/25019/17-5-1994, ΦΕΚ 446/Β/14-6-1994

Κτίριο ιδ. Ν. Βογιατζή ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/1268/25019/17-5-1994, ΦΕΚ 446/Β/14-6-1994

Κτίριο στη Λίμνη, ιδ. Σταυρούλας Γραβάνη και Λ. Μακρή ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/1268/25019/17-5-1994, ΦΕΚ 446/Β/14-6-1994

Κτίριο στη Λίμνη, ιδ. Σταυρούλας Θεοδώρου ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/1268/25019/17-5-1994, ΦΕΚ 446/Β/14-6-1994

Κτίριο στη Λίμνη, ιδ. του δήμου ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/2469/41634/31-7-1995, ΦΕΚ 799/Β/14-9-1995

Δύο κτίρια στη Λίμνη, ιδ. Κωνσταντίνου Ξυνού ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/3951 π.ε./9879/13-2-1998, ΦΕΚ 244/Β/13-3-1998

Κτίριο στη Λίμνη, ιδ. Ρένας- Μαρίας Βρυσιώτη ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/4988/13938/16-3-1999, ΦΕΚ 293/Β/1-4-1999

 Κτίριο στην οδό Ζωοδόχου Πηγής στη Λίμνη, ιδ. Ε. Αντωνίου και Ι. Αλεξίου ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/3081/49679/8-1-1987, ΦΕΚ 50/Β/5-2-1987

Κτίριο στην οδό Ζωοδόχου Πηγής στη Λίμνη, ιδ. Νικολάου Παπανικολάου ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/3081/49679/8-1-1987, ΦΕΚ 50/Β/5-2-1987

Κτίριο στην οδό Κανάρη στη Λίμνη, ιδ. Ελένης Ευαγγελινού ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/3081/49679/8-1-1987, ΦΕΚ 50/Β/5-2-1987

Κτίριο στην οδό Κουντουριώτου στη Λίμνη, ιδ. Τσάκωνα ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/3081/49679/8-1-1987, ΦΕΚ 50/Β/5-2-1987

Κτίριο στην οδό Xαλκίδας στη Λίμνη, ιδ. Ιωάννη Μπλουκίδη ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/1268/25019/17-5-1994, ΦΕΚ 446/Β/14-6-1994

Κτίριο στην οδό Xαλκίδας στη Λίμνη, ιδ. Τερέζας Καρβούνη και Μαργαζιώτη ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/1268/25019/17-5-1994, ΦΕΚ 446/Β/14-6-1994

Κτίριο στην οδό Χαλκίδας 7 στη Λίμνη, ιδ. Ιωάννας Αρβανίτη ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/1268/25019/17-5-1994, ΦΕΚ 446/Β/14-6-1994

 Κτίριο στη Λίμνη, ιδ. Γεωργίου Χρυσάνθη ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/3081/49679/8-1-1987, ΦΕΚ 50/Β/5-2-1987

Κτίριο στη Λίμνη, ιδ. Σωτήρη Ριτσώνη ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/3081/49679/8-1-1987, ΦΕΚ 50/Β/5-2-1987

Κτίριο στην πλατεία 28ης Οκτωβρίου 29 στη Λίμνη, ιδ. Α. Βλαχούτσικου ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/3081/49679/8-1-1987, ΦΕΚ 50/Β/5-2-1987

 

Ένα διατηρητέο κτίριο στις  Κεχριές

Κτιριο Μαριάννας Σιγούρου  ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/1948/30513/21-7-1986 - ΦΕΚ 621/Β/26-9-1986

 


 

Βιομηχανικές Εγκαταστάσεις

Κτίρια του Βιομηχανικού Συγκροτήματος Επεξεργασίας Ρητίνης  Ν.Ριτσώνη Α.Ε. στη Λίμνη Ευβοίας  ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΝΣΑΚ/Γ/1136/70894/10-12-2003, ΦΕΚ 1889/Β/19-12-2003

 

Εγκαταστάσεις εξόρυξης λευκολίθου "Βορειά Ρέμα" στη Λίμνη Ευβοίας  ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/2498/44348/6-8-1997 - ΦΕΚ 876/Β/2-10-1997

 

Εγκαταστάσεις εξόρυξης λευκολίθου στο Πήλι   ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/641/23216/13-5-1998 - ΦΕΚ 519/Β/28-5-1998

ΠΗΛΙ ΕΥΒΟΙΑΣ

 


 

Νομοθετική Προστασία

Χερσαίοι Αρχαιολογικοί Χώροι

Ενάλιοι Αρχαιολογικοί Χώροι


Ν. 3658/2008, Μέτρα για την Προστασία των Πολιτιστικών Αγαθών και άλλες διατάξεις

Νόμος υπ' αριθμ. 3028/2002 «Για την προστασία των Αρχαιοτήτων και εν γένει της Πολιτιστικής Κληρονομιάς»

Το άρθρο 4 του ν. 1577/1985 «Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός» (ΓΟΚ),

 ν. 2831/2000 «Τροποποίηση του ν. 1577/1985 ‘’Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός’’

ν. 2039/1992 «Κύρωση της Σύμβασης για την προστασία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της Ευρώπης»

N. 3378/2005 (ΦΕΚ Α 203 / 19.8.2005) Κύρωση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία της αρχαιολογικής κληρονομιάς - "Σύμβαση Βαλέττας"- Συμβούλιο της Ευρώπης

ν. 1469/1950 «Περί προστασίας ειδικής κατηγορίας οικοδομημάτων και έργων τέχνης μεταγενέστερων του 1830»

ΥΠΠΟ/ΔΟΕΠΥ/ΤΟΠΥΝΣ/27744 (ΦΕΚ Β' 627 2009) Προστασία ετοιμόρροπων Μνημείων .

ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΝΟΜΟΥ 5351/1932  "Περί κωδικοποιήσεως των διατάξεων του Νόμ. 5351 ώς και των εν ισχύϊ σχετικών διατάξεων των Νομ. ΒΧΜΣΤ', 2447, 491, 4823 και του Ν.Δ. της 12/16 Ιούν. 1926 εις εν ενιαίον κείμενον νόμου, φέρον τον αρίθ. 5351 και τον τίτλον "περί αρχαιοτήτων"  (ΦEK 275/A'/24.8.1932)