Ποιες είναι οι προστατεύομενες περιοχές της Εύβοιας και η νομοθετική προστασία τ

(1/1)

admin:
Προστατεύομενες περιοχές της Εύβοιας


Υγρότοποι









πηγή:www.oikoskopio.gr


GR240267000 Λ. ΠΑΡΑΛΙΜΝΗ Υγρότοπος  έκταση: 4.000 στρ.
GR242271000 ΕΚΒΟΛΕΣ.ΒΟΥΔΩΡΟΥ  Υγρότοπος έκταση: 300 στρ.
GR242269000 Π. ΝΗΛΕΑΣ Υγρότοπος
GR242270000 Π. ΚΗΡΕΑΣ Υγρότοπος
GR242278000 ΤΛ. ΟΡΥΧΕΙΩΝ ΑΛΙΒΕΡΙΟΥ  Υγρότοπος έκταση: 50 στρ.
GR242277000 ΕΛ. ΚΑΛΑΜΙ  Υγρότοπος έκταση: 8 στρ.
GR242280000 ΕΛ. ΑΛΙΒΕΡΙΟΥ  Υγρότοπος έκταση: 18 στρ.
GR242279000 Λ. Δ Υ ΣΤΟ Υ ή ΔΥΣΤΟΣ   Υγρότοπος έκταση: 4.750 στρ.
GR242268000 ΛΘ. ΛΙΒΑΡΙΟΥ ή ΜΙΚΡΟ & ΜΕΓΑΛΟ ΛΙΒΑΡΙ Υγρότοπος έκταση:1.000στρ.
GR242274000 ΕΛ. ΨΑΧΝΩΝ ή ΛΙΒΑΔΙ ή ΚΟΛΟΒΡΕΧΤΗΣ Υγρότοπος έκταση: 800 στρ.
GR242272000 ΤΛ. ΓΕΡΟΠΟΤΑΜΟΥ (Ορυχεία Τρούπι)  Υγρότοπος
GR24 227300  ΕΛ. ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ Υγρότοπος
GR242275000 Π. ΛΙΛΑΣ Υγρότοπος
GR242276000 ΕΚ. ΛΙΛΑ Υγρότοπος
GR242281000 ΤΛ. ΚΑΡΥΣΤΟΥ   


Λεπτομέρειες για κάθε υγρότοπο εδώ


κανε κλικ να τους βρεις στο χάρτη
απο το Π.Δ. για τους μικρους νησιωτικους υγροτοπους
http://www.opengov.gr/minenv/?p=1838

Νόμος  3937/2011 για την βιοποικιλοτητα 



Τόποι Κοινοτικής Σημασίας


GR2420006   ΣΚΥΡΟΣ: ΟΡΟΣ ΚΟΧΥΛΑΣ   Προτεινόμενος Τόπος Κοινοτικής Σημασίας (pSCI) έκταση: 4.0968,6 στρ.

GR2420004    ΜΕΓΑΛΟ S ΜΙΚΡΟ ΛΙΒΑΡΙ - ΔΕΛΤΑ ΞΙΡΙΑ - ΥΔΡΟΧΑΡΕΣ ΔΑΣΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ - ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΘΑΛΑΣΣΙΑ .   Προτεινόμενος Τόπος Κοινοτικής Σημασίας (pSCI) έκταση: 4806,6 στρ.

GR2420002   ΔΙΡΦΗ: ΔΑΣΟΣ ΣΤΕΝΗ Σ - ΔΕΛΦΟΙ   Προτεινόμενος Τόπος Κοινοτικής Σημασίας (pSCI) έκταση: 12.979,3 στρ.

GR2420001 ΟΡΟΣ ΟΧΗ ΚΑΜΠΟΣ ΚΑΡΥΣΤΟΥ-ΠΟΤΑΜΙ-ΑΚΡΩΤΗΡΙΟ ΚΑΦΗΡΕΥΣ- ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΖΩΝΗ   Προτεινόμενος Τόπος Κοινοτικής Σημασίας (pSCI) έκταση: 159.481,3 στρ.




Καταφύγια Άγριας Ζωής

K313    Κάμπος-Κατούνες-Τραχύ (Σκύρου)Καταφύγιο Άγριας Ζωής  έκταση: 8.950 στρ. ΦΕΚ 194/Α/26.2.80
K324   Πεύκο-Άγ. Ιωάννης-Άγ. Παύλος   Καταφύγιο Άγριας Ζωής έκταση: 12.000 στρ. ΦΕΚ  111/Α/81
K326   Νήσος Βάλαξα   Καταφύγιο Άγριας Ζωής έκταση:4.500 στρ. ΦΕΚ 111/Α/81
K342   Τσιρλονέρι-Ορτάρι (Κύμης-Βιτάλου)   Καταφύγιο Άγριας Ζωήςέκταση: 17.875 στρ. ΦΕΚ 499/Α/88
K349   Αγριλίτσα-Καταβόθρα-Καλαμάκι (Ψαχνών)   Καταφύγιο Άγριας Ζωής έκταση: 5.500 στρ. ΦΕΚ 540/28-8-90
K351   Στενής Δίρφυος (Χαλκίδας)   Καταφύγιο Άγριας Ζωής έκταση: 6.770 στρ. ΦΕΚ 700/25-7-80
K630   Καδδίτικο-Πασσιώτικο-Μανιακάιικο Βουνό (Καδδίου-Αγ. Βλασσίου-Μανικιών)   Καταφύγιο Άγριας Ζωής έκταση: 34.000 στρ. ΦΕΚ 689/24-5-76
K3S0   Ορεινός Όγκος (Αχλαδερής-Οκτωνίας-Αυλωναρίου)   Καταφύγιο Άγριας Ζωής έκταση:12.000 στρ. ΦΕΚ 499/19-7-88
K631   Γιάμινα   Καταφύγιο Άγριας Ζωής έκταση: 12.700 στρ.  ΦΕΚ 1099/Β/8-9-98
K381 Κτύττας (Βαθέος-Αυλιδας-Λουκισιων Μουρικιου) Καταφύγιο Άγριας Ζωής έκταση: 12.500 στρ. ΦΕΚ 977/Α/76
K632    Βράχος Καμαρίου   Καταφύγιο Άγριας Ζωής  έκταση: 8.088 στρ.  ΦΕΚ 1392/Β/7-7-99
K390   Apγυpό-Προφ. Ηλίας-Παναγιά   Καταφύγιο Άγριας Ζωής έκταση: 54.400 στρ. ΦΕΚ 683/24-5-76
K406   Πόρτο Λάφια-Καψάλα (Στύρων)   Καταφύγιο Άγριας Ζωής έκταση:12.000 στρ. ΦΕΚ 83/14-2-85
K416   Κρύτττη Λυκόρεμα (Καρύστου)   Καταφύγιο Άγριας Ζωής έκταση: 17.000 στρ.ΦΕΚ 700/25-7-80
K910   Περιοχή Δαφνώντα Δήμων Μεσσαπίων   Καταφύγιο Άγριας Ζωής έκταση: 52.500 στρ. (ΦΕΚ 1147/Β/25-08-06




Αισθητικά Δάση

A13 Δάσος Στενής   Αισθητικό Δάσος   έκταση: 6.740 στρ. ΦΕΚ 108/Α/77




Διατηρητέα Μνημεία της Φύσης

M18    Οι Ελιές του Αλμυροποτάμου Ευβοίας   Διατηρητέο Μνημείο της Φύσης  ΦΕΚ 590/Α/77
"Τρεις αιωνόβιες ελιές , με σημαντικά μορφολογικά χαρακτηριστικά και αξιόλογη αισθητική παρουσία δίπλα σε παλιά εκκλησία του παραθαλάσσιου χωριού. Στο χωριό Αλμυροπόταμος της επαρχίας Καρυστίας".

M47 Υπόλειμμα υδροχαρούς δάσους στην Ιστιαία Ευβοίας  Διατηρητέο Μνημείο της Φύσης  έκταση: 8 στρ. ΦΕΚ 656/Α/86
"Συστάδα αιωνόβιων δένδρων κυρίως φτελιών και δρυών σε πεδινή περιοχή, όπου υπάρχουν και υγρότοποι και γεωργικές γαίες. Η συστάδα είναι υπόλειμμα εκτεταμένου υδροχαρούς δάσους, γεγονός που προσδίδει ιδιαίτερη βοτανική και οικολογική αξία στην περιοχή.Κοντά στην Ιστιαία (3 χλμ. ανατολικά)"

Τοπία Ιδιαιτέρου Φυσικού Κάλλους (ΤΙΦΚ)

Ακρωτήριο Καφηρέας (Κάβο Ντόρο)   AT2011001
Δημοσάρι και Kαστανόλογγος στην Όχη Ευβοίας   AT2011105
Κοιλάδα Ρουκλίων Καρυστίας   AT2011002
Νησίδα Σαρακηνό Σκύρου   AT5011061
Νησίδα Στρογγυλή Ευβοίας   AT2011042
Νησίδες Μονολιά και Λιχάδες Ευβοίας   AT2011050
Ορεινοί οικισμοί περιοχής Κύμης   AT2011005
Όρμος Καλογριάς, Ατσίτσα και Γειτονικό Πευκοδάσος   AT2011032
Ρέματα Μουρτερής και Μανικιώτικο περιοχής Κύμης   AT2011004
Χώρα Σκύρου   AT5011062

http://www.biodiversity.gr/landscapedata.php

Ευρωπαϊκή Σύμβαση για το Τοπίο
Σχέδιο Νόμου για την κύρωση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Τοπίου.


Ζώνες Ειδικής Προστασίας

GR2420006   ΣΚΥΡΟΣ: ΟΡΟΣ ΚΟΧΥΛΑΣ   Ειδική Ζώνη Προστασίας (SPA) έκταση: 40.970 στρ.
GR2420009   ΝΗΣΙΔΕΣ ΣΚΥΡΟΥ   Ειδική Ζώνη Προστασίας (SPA) έκταση: 4.660 στρ.
GR2420007   ΜΕΓΑΛΟ & ΜΙΚΡΟ ΛΙΒΑΡΙ-ΔΕΛΤΑ ΞΗΡΙΑ   Ειδική Ζώνη Προστασίας (SPA) έκταση: 10.170 στρ.
GR2420008 ΛΙΜΝΗ ΔΥΣΤΟΣ Ειδική Ζώνη Προστασίας (SPA) έκταση: 26.360
      
----------




Στο Νατούρα σαν Ζωνες Ειδικής Προστασίας το Κανδήλι και ο Πυξαριάς

Σύμφωνα με το δελτίο τύπου της Ορνιθολογικής Εταιρίας η Σημαντική Περιοχή για τα Πουλιά GR110 στο Όρος Καντήλι (62.434 στρεμμάτων ) περιλαμβάνεται πλέον στον κατάλογο των Ζωνών Ειδικής Προστασίας της Ελλάδας (Νατουρα 2000), με τον κωδικό GR2420010 και αυξημένα τα όρια προστασίας. To ορος Πυξαριας μεχρι την Κύμη (κωδικος GR2420011) 393.081 στρεμμάτων συγκαταλεγεται στον ιδιο κατάλογο










GR110 Όρος Καντήλι 57,000 στρ.

GR111 Όρη Δίρφη, Ξηροβούνι, Σκοτήνη, Μαυροβούνι, Αλοκτέρι, Ορτάρι και περιοχή Κύμης 450,000 στρ.

GR113 Όρος Όχη και γύρω περιοχή 180,000 στρ.
--------

Τοπία Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλους

Τ80   Τμήματα της πολης της Χαλκιδος, Τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλους ΦΕΚ 1003/Α/14.12.71


Τ81 Η πολη της Σκύρου και το επινειο της, Τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλους ΦΕΚ 606/Α/3.10.67,  737/Α/18.12.67



Τ82  Λιμνη Παραλιμνη στην Ευβοια, Τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλους ΦΕΚ 194/Α/26.2.80


λεπτομέρειες στο λογισμικο "Σημαντικές Περιοχές για την Προστασία της Φύσης" (στοιχεία έως τον Οκτώβριο του 2007)


Σημαντικές Περιοχές για τα Πουλιά στη Εύβοια ΙΒΑ

Ο καταλογος αυτων των περιοχων χρησιμοποιειται για την μελλοντική οριοθέτηση τους σαν Ζωνες Ειδικης Προστασίαςστο δικτυο Νατουρα 2000
Σημαντικές Περιοχές για τα Πουλιά στη Εύβοια μη ενταγμένες στο Νατουρα 2000 ακομη και Πιθανές Ζωνες Ειδικής Προστασίας στο δικτυο Νατούρα είναι οι ακόλουθες:

Όρος Καντήλι

Όρη Δίρφη, Ξηροβούνι, Σκοτήνη, Μαυροβούνι, Αλοκτέρι, Ορτάρι και περιοχή Κύμης



Χάρτης Σημαντικών Περιοχών για τα Πουλιά στη νήσο  Ευβοια


Κριτήρια επιλογής



Περιοχές της Εύβοιας στον Επιστημονικό κατάλογο LIFE που δεν έχουν χαρακτηριστεί σαν Τόποι Κοινοτικής Σημασίας στο δίκτυο Νατούρα 2000




GR2420003     ΟΡΟΣ ΚΑΝΔΗΛΙ - ΚΟΙΛΑΔΑ ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ - ΔΕΛΤΑ ΚΗΡΕΑ

Οικότοποι απο το www.oikoskopio.gr κανε κλικ εδώ να δείς τι αντιπροσωπευει το κάθε χρώμα


GR2420005     TEΛΕΘΡΙΟ - ΛΙΧΑΔΑ - ΓΙΑΛΤΡΑ

Οικότοποι απο το www.oikoskopio.gr κανε κλικ εδώ να δείς τι αντιπροσωπευει το κάθε χρώμα



Καμένες εκτάσεις

πηγή:www.oikoskopio.gr

Αναδασωτέες εκτάσεις στην Εύβοια απο την Τήλαφο -κανε κλικ

Οικολογικός απολογισμός των πυρκαγιών 2007 στην Εύβοια


Παραδοσιακοί Οικισμοί & Διατηρητέα Κτίρια ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

ΠΩΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΝΤΑΙ

Προστασία των υγροτόπων

Προεδρικό Διάταγμα 51  (ΦΕΚ Α 54/08.03.2007) Καθορισμός μέτρων και διαδικασιών για την ολοκληρωμένη προστασία και διαχείριση των υδάτων σε συμμόρφωση με τις διατάξεις της οδηγίας 2000/60/ΕΚ

1. Ο Ν.1650/1986 για την προστασία του Περιβάλλοντος, που καλύπτει όλο το εύρος των περιβαλλοντικά κρίσιμων ζητημάτων όπως η προστασία συγκεκριμένων περιβαλλοντικών αγαθών, η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, οι όροι άσκησης δραστηριοτήτων που μπορούν να έχουν επιπτώσεις στο περιβάλλον (θεμελιώνοντας την υποχρέωση προηγούμενης περιβαλλοντικής μελέτης) και οι κυρώσεις από την παραβίαση των κανόνων προστασίας του περιβάλλοντος.
Άρθρο 20, 22 Τα είδη της αυτοφυούς χλωρίδας και της άγριας πανίδας προστατεύονται και διατηρούνται (μαζί με την βιοκοινότητα και τον βιότοπο ή το ενδιαίτημά τους) ως βιογενετικά αποθέματα και ως συστατικά στοιχεία των οικοσυστημάτων. Ιδιαιτέρως προστατεύονται και διατηρούνται είδη που είναι σπάνια ή απειλούνται με εξαφάνιση. Ακόμη προστατεύονται τα είδη των οποίων ο πληθυσμός χωρίς να διατρέχει άμεσο κίνδυνο εξαφάνισης, εμφανίζει τάση μείωσης λόγω υποβάθμισης ή αλλοίωσης των βιοτόπων όπου διαμένουν τα είδη αυτά.
2. Νομοθεσία για την περιβαλλοντική πληροφόρηση
3. Η χωροταξική νομοθεσία δηλ η νομοθεσία στην οποία τίθενται οι όροι χωροταξικού σχεδιασμού, ένας εκ των στόχων του οποίου είναι η διασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος. Βασικός νόμος που έχει τη λειτουργία νόμου-πλαίσιο, είναι ο Ν.2742/1999, ο οποίος θέτει τις βασικές αρχές και τους όρους για την κατάρτιση Εθνικού Χωροταξικού Σχεδίου, Περιφερειακών Χωροταξικών Σχεδίων κλπ
4. Η πολεοδομική νομοθεσία που θέτει τους όρους και τις προϋποθέσεις δόμησης και οικιστικής ανάπτυξης, λαμβάνοντας υπόψη και τον στόχο της διασφάλισης της προστασίας του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς.
5. ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΟΙ ΝΟΜΟΙ ΠΟΥ ΚΑΤΟΧΥΡΩΝΟΥΝ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΓΡΟΤΟΠΟΥΣ
· Ο Ν.2971/2001 περί αιγιαλού και παραλίας
· Ο Ν.3199/2003 για την διαχείριση των υδάτινων πόρων
· Νομοθεσία κατά της ρύπανσης των υδάτων γενικότερα
· Νομοθεσία κατά της θαλάσσιας ρύπανσης, στη βάση κυρίως διεθνών συμβάσεων και κοινοτικών οδηγιών.
6. Προστασία βάσει της νομοθεσίας για την προστασία άλλων περιβαλλοντικών αγαθών
· Ο Ν.3208/2003 για τα δάση
· Νόμοι και διατάγματα για την προστασία βιοτόπων και άγριας ζωής που βασίζονται κυρίως σε διεθνείς συμβάσεις (Ν.1335/83, κύρωση διεθνούς σύμβασης για την διατήρηση της άγριας ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος της Ευρώπης, Ν.Δ.191/74, Ν.1751/88, Ν.1950/91, νόμοι κυρωτικοί της σύμβασης, πρωτοκόλλων και τροποποιήσεων της Σύμβασης Ραμσάρ (1971) για την προστασία των διεθνούς ενδιαφέροντος υγροτόπων

7. Νομοθεσία που προβλέπει Περιβαλλοντικούς Όρους και αδειοδότηση για την άσκηση παραγωγικών δραστηριοτήτων

8. ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ & ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ
Ειδικά στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος αλλά και γενικότερα για την επίτευξη της αειφόρου ανάπτυξης υπάρχει πλούσια κι αρκετά εξειδικευμένη ευρωπαϊκή νομοθεσία. (http://europa.eu/pol/env/index_el.htm)

Προστασία των ρεμάτων
Έχει γίνει δεκτό ότι τα ρέματα, δηλ οι πτυχώσεις του εδάφους με τις οποίες κυρίως συντελείται η απορροή των πλεοναζόντων υδάτων της ξηράς προς την θάλασσα, εκτός από παράγοντες αντιπλημμυρικής προστασίας, αποτελούν επιπλέον φυσικούς αεραγωγούς και ότι με την χλωρίδα και την πανίδα τους συνιστούν ιδιαίτερα οικοσυστήματα. Για τους λόγους αυτούς έχουν ζωτική σημασία για το οικιστικό και φυσικό περιβάλλον, ιδίως μάλιστα αυτά που διασχίζουν οικισμούς (ΣτΕ 1801/95) και προστατεύονται καθ’όλη τους την έκταση και ανεξάρτητα από τις διαστάσεις τους (ΣτΕ 2669/2001), ώστε να διατηρείται η φυσική τους κατάσταση και να διασφαλίζεται η επιτελούμενη από αυτά λειτουργία της απορροής των υδάτων (ΣτΕ 319/2002, 2656/99, 472/97, 5930/96, 1805/95, 2163/94 κα).
Επιπλέον, η οριοθέτηση υδατορεμάτων, τα οποία βρίσκονται σε οικισμούς ή περιοχές (εντός ή εκτός σχεδίου) που λόγω του χαρακτήρα τους χρήζουν ιδιαίτερης προστασίας (αρχαιολογικοί χώροι κλπ) δεν μπορεί να θεωρηθεί ως «ειδικότερο» θέμα, ούτε ως θέμα «τοπικού» μόνο ενδιαφέροντος, ή «τεχνικού» ή «λεπτομερειακού» χαρακτήρα, διότι αναφέρεται σε οικισμούς και περιοχές που έχουν γενικότερη σημασία για τη χώρα (ΣτΕ 262/2003). Ως εκ τούτου, η επικύρωση της οριοθέτησης ρεμάτων, τα οποία ευρίσκονται σε τέτοιες περιοχές και οικισμούς δεν επιτρέπεται να ανατεθεί σε άλλο, πλην του Προέδρου της Δημοκρατίας, όργανο της εκτελεστικής εξουσίας (ΣτΕ 262/2003).
Κρίθηκε (ΣτΕ 2621/2001) ότι τα ρέματα αποτελούν «ουσιώδες στοιχείο του υπό το άρθρο 24 του Συντάγματος προστατευόμενου φυσικού περιβάλλοντος», αφού αυτά αποτελούν «φυσικούς αεραγωγούς», συγκροτούν δε, μαζί με τη χλωρίδα και την πανίδα τους, «οικοσυστήματα με ιδιαίτερο μικροκλίμα που συμβάλλουν πολλαπλώς στην ισορροπία του περιβάλλοντος» (ΣτΕ 1801/1995, 4577/1998, 2656/1999 κα).
ΝΟΜΟΣ 3010/2002
Εναρμόνιση του Νόμου 1650/1986 με τις οδηγίες 97/11ΕΕ και 96/61 ΕΕ, διαδικασία οριοθέτησης και ρυθμίσεις θεμάτων για τα υδατορέματα και άλλες διατάξεις.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟ "Οι υγρότοποι του Αιγαίου" της WWF
Η παραπάνω ερευνα κατονομάζει τους παρακάτω υγροτόπους: EUB01: Λ/Θ Μεγάλο & Μικρό Λιβάρι, EUB02: ΤΛ. Καρύστου, EUB03: Ελ. Ψαχνών ή Κολοβρέχτης, EUB04: Λ. Δύστου, EUB05: Εκβ. Βούδωρου, EUB06: Π. Νηλέας, EUB07: Π. Κηρέας, EUB08: ΤΛ. Ορυχείων Αλιβερίου, EUB09: Έλ. Καλάμι, EUB10: Έλ. Αλιβερίου (ΑΓΕΤ), EUB11: Έλ.Προκοπίου, EUB12: Εκβ.παραλίας Αγ. Δημητρίου (Λιμιώνας), EUB13: Εκβ. Δημοσάρη (Καλλιανού), EUB14: Εκβ.& Ελ. Ποτάμι (Πλατανιστό), EUB15: ΤΛ Γεροποτάμου (Ορυχεία Τρούπι), EUB16: Ελ. Βάλτος, EUB17: Εκβ. Ξεροπόταμου, EUB18: Π. Ξηριάς ή Κάλας, EUB19: Εκβ. Δαφνοποτάμου (Κυμάσι), EUB20: ΤΛ Παρασκευόρεμα, EUB21: ΤΛς Γεροπλατάνου, EUB22: Εκβ. Λίλα, EUB24: Εκβ. Ανώνυμου Χειμάρρου στο Αλιβέρι, EUB25: ΤΛ Κούρδα
SKR01: Όρμος Καλαμίτσα, SKR02: Ασπούς, SKR03: Π. Κηφισσός, SKR04: Παλαμάρι, SKR05: Όρμος Καρεφλού


Καθεστώς Προστασίας
Το Νομοθετικό Διάταγμα 996/1971 δίνει την δυνατότητα στο Υπουργείο Γεωργίας (Υπηρεσία Δασών) να ανακηρύσσει δασικές εκτάσεις σε «Εθνικούς Δρυμούς», «Αισθητικά Δάση» και «Διατηρητέα Μνημεία της Φύσης». Οι Νόμοι 860/1976 «περί Χωροταξίας και Περιβάλλοντος», 998/1979 «περί προστασίας των δασών και των δασικών εν γένει εκτάσεων της χώρας» και ο νόμος πλαίσιο 1650/1986 «για την προστασία του περιβάλλοντος» και οι τροποποιήσεις του μέσω του 3010/02 θέτουν ως αρχή την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και το Νομοθετικό Διάταγμα 86/1969 (έχει τροποιηθει σύμφωνα με το νομοθετικό διάταγμα 86/89) «περί δασικού κώδικα» αποτελεί την νομική πηγή προστασίας των δασών.

Πρέπει να σημειωθεί ότι ο Νόμος 1650/86 εισάγει μία νέα κατάταξη των προστατευόμενων περιοχών που είναι πληρέστερη από την ήδη ισχύουσα όπως καθορίζεται από τον δασικό κώδικα. Σύμφωνα με το άρθρο 18 και τα κριτήρια που περιγράφονται στο άρθρο 19 οι προστατευόμενες περιοχές χαρακτηρίζονται ως:

   1. Περιοχές Απόλυτης Προστασίας της Φύσης
   2. Περιοχές Προστασίας της Φύσης.
   3. Εθνικά Πάρκα.
   4. Προστατευόμενοι Φυσικοί Σχηματισμοί, Προστατευόμενα Τοπία και Στοιχεία του Τοπίου.
   5. Ζώνες Οικοανάπτυξης.

Το Π.Δ. 67/1981 «περί προστασίας της αυτοφυούς Χλωρίδας και Αγρίας Πανίδας και καθορισμού διαδικασίας συντονισμού και ελέγχου της ερεύνης επ' αυτών» καταγράφει 200 περίπου είδη πανίδας (εξαιρουμένων των πουλιών) και χλωρίδας για τα οποία απαγορεύεται η συλλογή, φόνευση, σύλληψη, διατήρηση σε αιχμαλωσία, εμπορία ή εξαγωγή. Το κυνήγι, η συλλογή, η διατήρηση σε αιχμαλωσία, το εμπόριο και η εξαγωγή πουλιών ελέγχεται σύμφωνα με την Κοινή Υπουργική Απόφαση 414985/1985, η οποία αποτελεί και την εναρμόνιση της κοινοτικής 79/409 στην ελληνική νομοθεσία.



Αισθητικά Δάση

Τα Αισθητικά Δάση έχουν θεσμοθετηθεί βάσει της δασικής νομοθεσίας και περιλαμβάνουν δασικά τοπία με ιδιαίτερο αισθητικό και οικολογικό ενδιαφέρον, που έχουν σκοπό εκτός από την προστασία της φύσης να δώσουν την ευκαιρία στο κοινό να γνωρίσει και να απολαύσει το φυσικό περιβάλλον με διάφορες δραστηριότητες αναψυχής.  Σαν τέτοια καθορίζονται περιοχές (δάση ή φυσικά τοπία) που έχουν ιδιαίτερη αισθητική, υγιεινή και τουριστική σημασία, ώστε να επιβάλλεται η προστασία της πανίδας, της χλωρίδας και του ιδιαίτερου φυσικού κάλλους τους. Τα μέτρα που λαμβάνονται και εκτελούνται για την προστασία, οργάνωση και βελτίωση των παραπάνω περιοχών είναι ανάλογα με αυτά που ισχύουν για τις περιφερειακές ζώνες των Εθνικών Δρυμών, που είναι ζώνες περιορισμένης προστασίας των οποίων επιβάλλεται η προστασία, η διατήρηση και η βελτίωση της σύνθεσης, της μορφής και των φυσικών καλλονών τους, για αισθητική, ψυχική και υγιεινή απόλαυση, ανάπτυξη του τουρισμού και για την διενέργεια κάθε είδους επιστημονικών ερευνών..
Προστατευονται από τις διατάξεις του άρθρου 80 του ν.δ. 86/1969 "Δασικός Κώδιξ" (ΦΕΚ 7), όπως αντικαταστάθηκε από τις διατάξεις του αρθ. 6 του  ν.δ. 996/1971

Δια την προστασία, οργάνωση και βελτίωσι των αισθητικών δασών, δύναται  να λαμβάνονται τα παρακατω μέτρα και να εκτελούνται τα ενδεδειγμένα έργα από την τοπικη δασικής υπηρεσία :
α) Η προστασία και αύξησις της αγίας πανίδος και χλωρίδος ή και μείωσις τούτων, κατ' είδος και αριθμόν, εντός των ενδεδειγμένων ορίων βιολογικής ισορροπίας μεταξύ των ειδών αφ' ενός της πανίδος και αφ' ετέρου της χλωρίδος, ως επίσης της ισορροπίας μεταξύ αλλήλων.
β) Η διατήρησις των γεωμορφικών σχηματισμών και η προστασία των φυσικών καλλονών, ως και η δια τεχνητής επεμβάσεως καλυτέρα αυτών εκμετάλλευσις, από αισθητικής και τουριστικής απόψεως.
γ) Η λήψις προληπτικών και κατασταλτικών μέτρων, προς προστασίαν του εθνικού δρυμού και των αισθητικών δασών.
δ) Η ίδρυσις εκτροφείων θηραμάτων και ιχθυοτροφείων, προς αύξησιν της αγρίας πανίδος, ως και η δια καταλλήλων δασοτεχνικών χειρισμών διατήρησις, βελτίωσις και επέκτασις της βλαστήσεως, η ίδρυσις δασικών φυτωρίων και δασικών δενδροκήπων (ΑRBORETUM), ως και η δια φυσικής και τεχνητής οδού αναγέννησις της χλωρίδος.
ε) Η κατασκευή του απαραιτήτου οδικού δικτύου και των αναγκαίων δασικών
κτιριακών εγκαταστάσεων, ως δασοφυλακείων, πυροφυλακείων και εργαστηρίων επιστημονικών πειραμάτων και ερευνών. ς) Η ίδρυσις θερινών και χειμερινών εγκαταστάσεων, δια την εξυπηρέτησιν των κατασκηνώσεων, της ορειβασίας, του τουρισμού και του αθλητισμού εν γένει.
ζ) Η συλλογή ή η εκρίζωσις φυτικών ειδών και η μεταφορά αυτών, ως και η
σύλληψις και μεταφορά αγρίων ζώων, δύναται να επιτραπή, κατόπιν εγκρίσεως του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας δι' επιστημονικούς σκοπούς" (αντικ. του άρθρου 80 δια του άρθρ. 6 Ν.Δ. 996/1971).

Διατηρητέα Μνημεία της φύσης

Σε αυτά περιλαμβάνονται μεμονωμένα δένδρα ή συστάδες δένδρων με ιδιαίτερη βοτανική, οικολογική, αισθητική ή ιστορική και πολιτισμική αξία. Στην ίδια κατηγορία ανήκουν επίσης εκτάσεις με σπουδαίο οικολογικό, παλαιοντολογικό, γεωμορφολογικό ή άλλο ενδιαφέρον. Η θεσμοθέτησή τους υλοποιήθηκε βάσει του δασικού κώδικα. Προστατευονται από τις διατάξεις του άρθρου 80 του ν.δ. 86/1969 "Δασικός Κώδιξ" (ΦΕΚ 7), όπως αντικαταστάθηκε από τις διατάξεις του άρθρου 7 του ν.δ. 996/1971
Απαγορεύετα η πάσης φύσεως  μορφής παραχώρησις προς φυσικά ή νομικά πρόσωπα δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, ως και εις δημοσίας υπηρεσίας, προς επιδίωξιν οιουδήποτε ετέρου σκοπού.
2. Απαγορεύεται,α) Η ανόρυξις και εκμετάλλευσις μεταλλείων και λατομείων, η απόληψις οιουδήποτε ορυκτού προϊόντος και εν γένει εκτέλεσις πάσης συναφούς εργασίας ή η κατασκευή σχετικής εγκαταστάσεως. β) Η ανασκαφή, η επιχωμάτωσις, η δειγματοληψία και πάσα άλλη ενέργεια, τείνουσα εις την φθοράν και αλλοίωσιν των γεωμορφικών σχηματισμών και φυσικών καλλονών. γ) Η τοποθέτησις διαφημιστικών πινακίδων και αγγελιών, πλην των υπό του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας εγκρινομένων και σκοπουσών εις την ανάπτυξιν του τουρισμού, της φιλοδασικής ενημερώσεως, των επιστημονικών μελετών και την εξυπηρέτησιν γενικωτέρων συμφερόντων.
δ) Αι βιομηχανικαί δραστηριότητες εν γένει. ε) Η εγκατάστασις οικισμών, οικιών, αγροικιών, παραπηγμάτων και η κατασκευή παντός εν γένει έργου, εξαιρέσει των απαραιτήτων δια την προστασίαν και λειτουργίαν του εθνικού δρυμού ή των διατηρητέων μνημείων της φύσεως έργων, ως η κατασκευή δασικών κτιρίων, τοιούτων δι' εγκατάστασιν δασικών επιστημονικών εργαστηρίων, οδικού δικτύου, η διάνοιξις αντιπυρικών ζωνών, η πραγματοποίησις υλωρικών και λοιπών προστατευτικών έργων. ς) Η υλοτομία, η κοπή, η εκρίζωσις, η καταστροφή, η συλλογή ή η μεταφορά φυτικών ειδών και δασικών προϊόντων. ζ) Η βοσκή παντός ζώου καθ' όλην την διάρκειαν του έτους και η κατασκευή πάσης φύσεως κτηνοτροφικών έργων, ως ποτιστρών, στεγάστρων. η) Η θήρα παντός ζώου, πλην των επιβλαβών θηραμάτων, των οποίων επιτρέπεται, κατόπιν αποφάσεως του νομάρχου, η δια δολωμάτων δίωξις ως και η προς τον σκοπόν τούτον διάβασις μετά κηνυγετικού όπλου, μετά ή άνευ κυνός, δια μέσου του εθνικού δρυμού και θ) Η αλιεία, καθ' όλην την διάρκειαν του έτους,εντός λιμνών και ορεινών ρεόντων υδάτων.


Τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλους

Τα "τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλους" θεσμοθετούνται  συμφωνα με τις διατάξεις του ν. 1469/1950 "περί προστασίας, ειδικής κατηγορίας οικοδομημάτων και έργων τέχνης μεταγενέστερων του 1830"  με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται ύστερα από πρόταση των Υπουργών Γεωργίας, Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων και του κατά περίπτωση αρμόδιου υπουργού στις κατηγορίες του άρθρου 18 παρ. 3 σύμφωνα με τα κριτήρια του άρθρου 19. Με το ίδιο η όμοιο προεδρικό διάταγμα καθορίζονται ή υιοθετούνται οι αναγκαίοι για την προστασία του γενικοί όροι, περιορισμοί και απαγορεύσεις καθώς και οι λοιπές ρυθμίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 21 παρ. 2.

Το αρθρο 31 &9  του ν. 1650/86 για την προστασία του περιβάλλοντος προβλέπει για  «αισθητικά δάση»,  «διατηρητέα μνημεία της φύσης» και τα «τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους»,οτι με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται ύστερα από πρόταση των Υπουργών Γεωργίας, Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων και του κατά περίπτωση αρμόδιου υπουργού καθορίζονται ή υιοθετούνται οι αναγκαίοι για την προστασία του γενικοί όροι, περιορισμοί και απαγορεύσεις καθώς και οι λοιπές ρυθμίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 21 παράγρ. 2 του. «Εωσότου εκδοθεί το προεδρικό διάταγμα  και οι οικείοι κανονισμοί λειτουργίας ή κανονισμοί λειτουργίας και διαχείρισης που προβλέπονται στο άρθρο 18 παρ. 5, τα  «αισθητικά δάση»,  «διατηρητέα μνημεία της φύσης» και τα «τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους» εξακολουθούν να διέπονται από τις προστατευτικές διατάξεις του άρθρου 6 του ν.δ. 996/1971 ή του ν. 1469/1950 κατά περίπτωση.





Καταφύγια Άγριας Ζωής

Με την έκδοση του Ν. 2637/1998 τα Καταφύγια Θηραμάτων χαρακτηρίζονται πλέον ως Καταφύγια Άγριας Ζωής. Τα Καταφύγια Άγριας Ζωής, προστατευονται από τον Ν. 177/75, όπως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 2637/1998.
Στις περιοχές αυτές απαγορεύεται το κυνήγι κάθε ζώου και η καταστροφή κάθε είδους ζώνης με φυσική βλάστηση, των φυτοφρακτών, ή αμμοληψία, η αποστράγγιση και αποξήρανση ελωδών εκτάσεων, η ρύπανση των υδατικών πόρων και η ένταξη έκτασης καταφυγίου άγριας ζωής σε πολεοδομικό ή ρυμοτομικό σχεδιασμό. Επιτρέπεται η σύλληψη ζώων και η συλλογή φυτών για επιστημονικούς σκοπούς. Η μεταφορά άγριας πανίδας για τον εμπλουτισμό άλλων περιοχών επιτρέπεται να εκτελείται μόνο από τη Δασική Υπηρεσία. Καθορίζονται από τη Δασική Υπηρεσία, ειδικά έργα βελτίωσης του βιοτόπου των καταφυγίων άγριας ζωής και έργα ικανοποίησης των οικολογικών αναγκών τους. Επιτρέπεται η τοποθέτηση μπάρας ελέγχου της πρόσβασης σε δασικούς δρόμους που οδηγούν εντός του καταφυγίου, κατά την κρίση του αρμόδιου δασαρχείου. Οι παραβάτες τιμωρούνται με πρόστιμο.



Το Δίκτυο Natura 2000 στην Ελλάδα περιλαμβάνει Ζώνες Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ – Οδηγία 79/409/ΕΚ) και  Τόπους Κοινοτικής Σημασίας (ΤΚΣ – Οδηγία 92/43/ΕΚ). Οι δύο κατηγορίες περιοχών παρουσιάζουν μεταξύ τους επικαλύψεις όσον αφορά στις εκτάσεις τους. 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΝΑΤΟΥΡΑ - ΠΩΣ ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ


Βρες τους συνδέσμους για την σχετική νομοθεσία εδώ


ΝΟΜΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ



admin:
Νόμος  3937/2011 για την βιοποικιλοτητα 


Χαρακτηρισμός μιας περιοχής σαν προστατεύομενης και η διαδικασία χαρακτηρισμού

Τα άρθρα 18& 19 του ν. 1650/86 για την προστασία του περιβάλλοντος χαρακτηριζει τις προστατευομενες περιοχές  στις παρακάτω κατηγορίες:

- Περιοχές απόλυτης προστασίας της φύσης

- Περιοχές προστασίας της φύσης

- Εθνικά πάρκα

- Προστατευμένοι φυσικοί σχηματισμοί, προστατευόμενα τοπία και στοιχεία του τοπίου

- Περιοχές οικοανάπτυξης

Κριτήρια χαρακτηρισμού και αρχές προστασίας.

1. Ως περιοχές απόλυτης προστασίας της φύσης χαρακτηρίζονται εκτάσεις με εξαιρετικά ευαίσθητα οικοσυστήματα, βιότοποι ή οικότοποι σπάνιων ή απειλούμενων με εξαφάνιση ειδών της αυτοφυούς χλωρίδας ή άγριας πανίδας ή εκτάσεις που έχουν αποφασιστική θέση στην κύκλο ζωής σπάνιων ή απειλούμενων με εξαφάνιση ειδών της άγριας πανίδας. Στις περιοχές απόλυτης προστασίας της φύσης απαγορεύεται κάθε δραστηριότητα. Κατ' εξαίρεση, μπορεί να επιτρέπονται, σύμφωνα με τις ειδικότερες ρυθμίσεις του οικείου κανονισμού, η διεξαγωγή επιστημονικών ερευνών και η εκτέλεση εργασιών που αποσκοπούν στη διατήρηση των χαρακτηριστικών τους, εφόσον εξασφαλίζεται υψηλός βαθμός προστασίας.
2. Ως περιοχές προστασίας της φύσης χαρακτηρίζονται εκτάσεις μεγάλης οικολογικής ή βιολογικής αξίας. Στις περιοχές αυτές προστατεύεται το φυσικό περιβάλλον από κάθε δραστηριότητα ή επέμβαση που είναι δυνατό να μεταβάλει ή να αλλοιώσει τη φυσική κατάσταση, σύνθεση ή εξέλιξή του. Κατ' εξαίρεση, μπορούν να επιτρέπονται, σύμφωνα με τις ειδικότερες ρυθμίσεις του οικείου κανονισμού, η εκτέλεση εργασιών, ερευνών και η άσκηση ασχολιών και δραστηριοτήτων, κυρίως παραδοσιακών, εφόσον δεν έρχονται σε αντίθεση με τους σκοπούς προστασίας. Στις περιοχές της κατηγορίας αυτής μπορεί να δίνονται ειδικότερες ονομασίες ανάλογα με το συγκεκριμένο αντικείμενο και το σκοπό προστασίας.
3. Ως εθνικά πάρκα χαρακτηρίζονται εκτεταμένες χερσαίες, υδάτινες ή μικτού χαρακτήρα περιοχές, οι οποίες παραμένουν ανεπηρέαστες ή έχουν ελάχιστα επηρεαστεί από τις ανθρώπινες δραστηριότητες και στις οποίες διατηρείται μεγάλος αριθμός και ποικιλία αξιόλογων βιολογικών, οικολογικών, γεωμορφολογικών και αισθητικών στοιχείων.
Όταν το εθνικό πάρκο ή μεγάλο τμήμα του καταλαμβάνει θαλάσσια περιοχή ή εκτάσεις δασικού χαρακτήρα, μπορεί να χαρακτηρίζεται ειδικότερα ως θαλάσσιο πάρκο ή εθνικός δρυμός, αντίστοιχα. Ο χαρακτηρισμός περιοχών ως εθνικών πάρκων αποσκοπεί στη διαφύλαξη της φυσικής κληρονομιάς και στη διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας ευρύτερων περιοχών της χώρας με παράλληλη παροχή στο κοινό δυνατοτήτων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και φυσιολατρικών δραστηριοτήτων. Για την εκπλήρωση των σκοπών αυτών λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα, ώστε οι περιοχές αυτές να προστατεύονται επαρκώς τόσο από φυσικές αιτίες υποβάθμισης όσο και από ανθρώπινες ενέργειες, επεμβάσεις και δραστηριότητες.
Στα εθνικά πάρκα επιτρέπεται να εκτελούνται έργα, να γίνονται έρευνες και να ασκούνται δραστηριότητες, κυρίως παραδοσιακού χαρακτήρα, με τους όρους και περιορισμούς που καθορίζονται ειδικότερα από τον οικείο κανονισμό λειτουργίας και διαχείρισης.
Τα εθνικά πάρκα είναι δυνατό να περιλαμβάνουν περιοχές των παρ. 1 και 2.
4. Ως προστατευόμενοι φυσικοί σχηματισμοί χαρακτηρίζονται λειτουργικά τμήματα της φύσης ή μεμονωμένα δημιουργήματά της, που έχουν ιδιαίτερη επιστημονική, οικολογική ή αισθητική αξία ή συμβάλλουν στην διατήρηση των φυσικών διεργασιών και στην προστασία φυσικών πόρων, όπως δέντρα, συστάδες δέντρων και θάμνων, προστατευτική βλάστηση, παρόχθια και παράκτια βλάστηση, φυσικοί φράχτες, καταρράχτες, πηγές, φαράγγια, θίνες, ύφαλοι, σπηλιές, βράχοι, απολιθωμένα δάση, δέντρα ή τμήματά τους, παλαιοντολογικά ευρήματα, κοραλλιογενείς και γεωμορφολογικοί σχηματισμοί. Προστατευόμενοι φυσικοί σχηματισμοί που έχουν μνημειακό χαρακτήρα χαρακτηρίζονται ειδικότερα ως διατηρητέα μνημεία της φύσης. Ως προστατευόμενα τοπία χαρακτηρίζονται περιοχές μεγάλης αισθητικής ή πολιτιστικής αξίας και εκτάσεις που είναι ιδιαίτερα πρόσφορες για αναψυχή του κοινού ή συμβάλλουν στην προστασία ή αποδοτικότητα φυσικών πόρων λόγω των ιδιαίτερων φυσικών ή ανθρωπογενών χαρακτηριστικών τους. Στα προστατευόμενα τοπία μπορεί να δίνονται με βάση τα κύρια χαρακτηριστικά τους, ειδικότερες ονομασίες, όπως αισθητικό δάσος, τοπίο άγριας φύσης, τοπίο αγροτικό, αστικό ή βιομηχανικό. Ως προστατευόμενα στοιχεία του τοπίου χαρακτηρίζονται τμήματα ή συστατικά στοιχεία του τοπίου που έχουν ιδιαίτερη αισθητική ή πολιτιστική αξία ή συμβάλλουν στην προστασία ή αποδοτικότητα φυσικών πόρων λόγω των ιδιαίτερων φυσικών ή ανθρωπογενών χαρακτηριστικών τους, όπως αλσύλια, παραδοσιακές καλλιέργειες, αγροικίες, μονοπάτια, πέτρινοι φράχτες και αναβαθμίδες, προστατευτικές φυτείες, κρήνες. Ενέργειες ή δραστηριότητες που μπορούν να επιφέρουν καταστροφή, φθορά ή αλλοίωση των προστατευόμενων φυσικών σχηματισμών, των προστατευόμενων τοπίων ή στοιχείων του τοπίου απαγορεύονται, σύμφωνα με τις ειδικότερες ρυθμίσεις των οικείων κανονισμών.
5. Ως περιοχές οικοανάπτυξης χαρακτηρίζονται εκτεταμένες περιοχές που μπορούν να περιλαμβάνουν χωριά ή οικισμούς, εφόσον παρουσιάζουν ιδιαίτερη αξία και ενδιαφέρον λόγω της ποιότητας των φυσικών και πολιτιστικών τους χαρακτηριστικών και παράλληλα προσφέρουν σημαντικές δυνατότητες για ανάπτυξη δραστηριοτήτων που εναρμονίζονται με την προστασία της φύσης και του τοπίου. Στις περιοχές αυτές επιδιώκεται:
α) Η προστασία και η βελτίωση των ιδιαίτερων φυσικών και πολιτιστικών χαρακτηριστικών τους.
β) Η ενίσχυση των παραδοσιακών ασχολιών και δραστηριοτήτων που μπορεί να επιτευχθεί και με την ανανέωση και τον εκσυγχρονισμό των μεθόδων και των συνθηκών της τοπικής οικονομίας. Στις περιοχές οικοανάπτυξης μπορούν να ασκούνται μικρής κλίμακας παραγωγικές δραστηριότητες, οι οποίες προσαρμόζονται στο φυσικό περιβάλλον και την τοπική αρχιτεκτονική. Ιδιαίτερα ενθαρρύνονται η ανάπτυξη του αγροτουρισμού με χρησιμοποίηση αγροτικών κατοικιών, ξενώνων, κάμπινγκ και άλλων κατασκευών. Βιομηχανικές δραστηριότητες είναι δυνατό να επιτρέπονται, εφ’ όσον ευνοούν την οικονομική αναζωογόνηση των αγροτικών περιοχών και δεν προκαλούν υποβάθμιση του περιβάλλοντος ασυμβίβαστη με το χαρακτήρα των περιοχών αυτών.
γ) Η εκπαίδευση και η μύηση του κοινού στους τρόπους και στις μεθόδους αρμονικής συνύπαρξης ανθρώπινων δραστηριοτήτων και φυσικών διεργασιών.
δ) Η ανάπαυση και η αναψυχή του κοινού. Οι παραπάνω οικοανάπτυξης είναι δυνατό να περιλαμβάνουν περιοχές των παραγράφων 1 και 2



Διαδικασία χαρακτηρισμού περιοχών, στοιχείων ή συνόλων της φύσης και του τοπίου

Σύμφωνα με το αρθρο 21του ν. 1650/86 για την προστασία του περιβάλλοντος   ο χαρακτηρισμός των περιοχών,  ο καθορισμός των ορίων και των τυχόν ζωνών προστασίας τους γίνονται με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται ύστερα από πρόταση των Υπουργών Γεωργίας, Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας και του κατά περίπτωση αρμόδιου υπουργού ύστερα από γνώμη του νομαρχιακού συμβουλίου, σε εφαρμογή περιφερειακού ή νομαρχιακού ή ειδικού χωροταξικού σχεδίου ή γενικού πολεοδομικού σχεδίου ή ειδικής περιβαλλοντικής μελέτης. Σε κάθε περίπτωση η σύνταξη ειδικής περιβαλλοντικής μελέτης είναι απαραίτητη για την τεκμηρίωση της σημασίας του προστατευτέου αντικειμένου και τη σκοπιμότητα των προτεινόμενων μέτρων προστασίας. Με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων και του κατά περίπτωση αρμόδιου υπουργού καθορίζεται η διαδικασία κατάρτισης και έγκρισης των ειδικών αυτών περιβαλλοντικών μελετών και το περιεχόμενό τους.


2. Με το παραπάνω προεδρικό διάταγμα καθορίζονται οι αναγκαίοι για την προστασία του συγκεκριμένου αντικειμένου γενικοί όροι, απαγορεύσεις και περιορισμοί, ρυθμίζονται τα σχετικά με την αρμοδιότητα και τη διαδικασία έκδοσης και το περιεχόμενο των κατά το άρθρο 18 παράγρ. 5 κανονισμών ή ειδικών σχεδίων ανάπτυξης και διαχείρισης και καθορίζονται οι κατά περίπτωση αρμόδιες για την εφαρμογή τους υπηρεσίες. Με το ίδιο ή όμοιο προεδρικό διάταγμα μπορούν να συνιστώνται ειδικές υπηρεσίες που έχουν την έδρα τους κοντά στα προστατευόμενα αντικείμενα με σκοπό την αποτελεσματικότερη προστασία και διατήρησή τους και να προβλέπεται η υποχρέωση σύνταξης μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων και για έργα ή δραστηριότητες που δεν περιλαμβάνονται στην πρώτη κατηγορία έργων και δραστηριοτήτων του άρθρου 3.
3. Τα σχέδια των προεδρικών διαταγμάτων που προβλέπονται στις παραγρ. 1 και 2 ανακοινώνονται πριν από την οριστική διατύπωσή τους στους ενδιαφερομένους. Με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων καθορίζονται οι όροι και ηδιαδικασία της ανακοίνωσης των σχεδίων και της υποβολής των προτάσεων ή αντιρρήσεων των ενδιαφερομένων και ρυθμίζεται κάθε αναγκαία λεπτομέρεια.
4. Οι αρμόδιες υπηρεσίες καταρτίζουν κάθε πενταετία μελέτη αξιολόγησης του αντικειμένου που χαρακτηρίστηκε κατά την παραγ. 1 σε συνδυασμό με τα μέτρα προστασίας που εφαρμόστηκαν. Με βάση την αξιολόγηση αυτή και εφ’ όσον υπάρχει επαρκής αιτιολόγηση, ο χαρακτηρισμός ή τα όρια του συγκεκριμένου αντικειμένου προστασίας οι αναγκαίοι για την προστασία του γενικοί όροι, απαγορεύσεις και περιορισμοί και οι διατάξεις του οικείου κανονισμού είναι δυνατό να μεταβάλλονται.
5. Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται ύστερα από πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών, Γεωργίας, Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων και του κατά περίπτωση αρμόδιου υπουργού, μπορεί να μεταβιβάζεται στον οικείο νομάρχη η αρμοδιότητα χαρακτηρισμού, σύμφωνα με την παράγρ. 1, συγκεκριμένου αντικειμένου και καθορισμού των ορίων και των τυχόν ζωνών προστασίας του, καθώς και η αρμοδιότητα καθορισμού, για το αντικείμενο, αυτό, των θεμάτων που αναφέρονται στη παράγρ. 2.
6. Για περιοχές, στοιχεία ή σύνολα της φύσης και του τοπίου, για τα οποία έχει αρχίσει η διαδικασία χαρακτηρισμού τους και εωσότου εκδοθεί το προεδρικό διάταγμα, που προβλέπεται στην παράγ.1, μπορεί να καθορίζονται, με κοινή απόφαση των Υπουργών Γεωργίας, Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων και του κατά περίπτωση αρμόδιου υπουργού, απαγορεύσεις, όροι και περιορισμοί για επεμβάσεις και δραστηριότητες που είναι δυνατό να έχουν βλαπτικά αποτελέσματα για τις παραπάνω περιοχές στοιχεία ή σύνολα. Η ισχύς της υπουργικής αυτής απόφασης δεν μπορεί να υπερβαίνει τα δύο έτη. Αν συντρέχουν εξαιρετικοί λόγοι η προθεσμία αυτή μπορεί να παρατείνεται, με όμοια υπουργική απόφαση, για ένα ακόμη έτος.


Ποιοί φορείς είναι αρμόδιοι για μια περιβαλλοντική υποβάθμιση;

Oι φορείς (δημόσιοι και ιδιωτικοί ) που μπορούν να αναλάβουν δράση για μια περιβαλλοντική υποβάθμιση, είναι οι εξής:

Τα κλιμάκια Ελέγχων Ποιότητας Περιβάλλοντος : Α. 26 του Ν. 1650/1986, κάθε αρμόδια για αδειοδότηση υπηρεσία, εφόσον πρόκειται για αδειοδοτημένη δραστηριότητα: 'Αρθρο 6 Ν. 1650/86

Δημοτική αστυνομία: Αρθρο 24 Π.Δ/τος 410/95, ΦΕΚ Α 231.
Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης:Ν. 3074/2002 (ΦΕΚ 296 Α'), όπως
προστέθηκε με την παρ. 4 του άρθρου 26 του ν. 3200/2003 (ΦΕΚ 281 Α')και αντικαταστάθηκε.

Δικηγορικοί Σύλλογοι: ΣτΕ 4576/1977
Σωματεία: ΣτΕ 2999/83
Δημότης: Α. 150 ΚΔΚ

Μέσο πίεσης μπορεί να αποτελέσει και η κατά του δημοσίου αγωγή για παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας στρεφόμενη κατά της οικείας Νομαρχίας (αστική ευθύνη: ΑΚ 57-59 (προσβολή προσωπικότητας), 914 (αδικοπρακτική), 1003 (κυριότητα) κλπ.) και ποινικές κυρώσεις: ΠΚ 279,280,421,427,428) Δικαστήρια μπορούν να επιληφθούν (προβλέπεται στα άρθρα 28, 29 και 30 του Ν. 1650/1986, όπως ισχύουν), εφόσον στοιχεοθετείται παράβαση κατά τις οικείες διατάξεις. Προτεινω τη μελέτη της Αριθ. Η.Π. 50910/2727 (ΦΕΚ Β΄ 1909/22.12.2003) "Μέτρα και Οροι για τη Διαχείριση Στερεών Αποβλήτων. Εθνικός και Περιφερειακός Σχεδιασμός Διαχείρισης". [Άρθρο 7: φορείς διαχείρισης, Άρθρο 10: μέτρα για την ανεξέλεγκτη διάθεση].

Πλοήγηση

[0] Λίστα μηνυμάτων